Η δημοσιογραφία δεν αποτελεί μόνο «επάγγελμα». Είναι, πάνω απ’ όλα, ευθύνη και λειτούργημα. Δεν μπορεί ο καθένας να μεταδίδει όποια πληροφορία θέλει, άλλοτε κατά βούληση και άλλοτε χωρίς έρευνα και στοιχειώδες φιλτράρισμα.
Οι εποχές που άνοιγες μια μπύρα και σε άκουγε μόνο ο μπάρμαν έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Σήμερα, με τα μέσα που υπάρχουν, η πληροφορία όχι μόνο ταξιδεύει παντού, αλλά αναπαράγεται, αντιγράφεται και μετατρέπεται πολύ εύκολα σε «πηγή». Και κάπως έτσι, στην καλύτερη περίπτωση, το παιδικό αεροπλανάκι που «χάθηκε» στη θάλασσα γίνεται αεροπλάνο που αναζητείται…
Εδώ ακριβώς έρχεται η ευθύνη του δημοσιογράφου, ο οποίος οφείλει να ερευνήσει, να διαβάσει, να διασταυρώσει και τελικά να αξιοποιήσει σωστά την πηγή και την πληροφορία.
Στη συγκεκριμένη εικόνα, η οποία χρησιμοποιείται ως χάρτης αναφοράς για τη φωτιά στον Κουβαρά, τα λάθη είναι τόσο εμφανή, ώστε δημιουργούν απορίες για το αν κάποιος μπήκε έστω στον κόπο να ελέγξει την ακρίβεια της εικόνας πριν αυτή δημοσιευθεί.
Βλέπουμε, μεταξύ άλλων, το «Μαυροβούνι» της Κερατέας στη θέση του. Έτσι βάπτισε η πηγή το Κερατοβούνι και, με το «πες-πες», στο τέλος θα μείνει.
Η μόνη λογική εξήγηση —αν υπάρχει— είναι ότι οι ισχυροί νοτιάδες(;) αποφάσισαν να μετακινήσουν την Κερατέα και τα Μεγάλα Πεύκα στον Σαρωνικό!
Τα δε Καλύβια βρέθηκαν στον… Ευβοϊκό!
Η πορεία της πυρκαγιάς ακολουθεί, υποτίθεται, τη φορά του ανέμου(;). Μόνο που, κοιτάζοντας τον συγκεκριμένο χάρτη, θα μπορούσε κανείς να συμπεράνει ότι η φωτιά κάνει τουριστική περιήγηση στην Ανατολική Αττική.
Μερέντα και Καμάριζα στο… Πόρτο Ράφτη!
Και όλα αυτά σε έναν χάρτη που παρουσιάζεται ως εργαλείο ενημέρωσης για μια σοβαρή πυρκαγιά.
Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι ότι χρησιμοποιήθηκε ένας χάρτης που δημιουργήθηκε με τεχνητή νοημοσύνη. Η τεχνητή νοημοσύνη είναι πλέον ένα χρήσιμο εργαλείο. Το πρόβλημα είναι ότι ένας χάρτης γεμάτος ανακρίβειες χρησιμοποιήθηκε χωρίς τον απαραίτητο έλεγχο από τον άνθρωπο που τον δημοσίευσε.
Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να δημιουργήσει μια εντυπωσιακή εικόνα. Δεν μπορεί, όμως, να απαλλάξει τον δημοσιογράφο από την ευθύνη της διασταύρωσης.
Γιατί τελικά, όσο εντυπωσιακός κι αν είναι ένας χάρτης, όταν μετακινεί πόλεις, βουνά και θάλασσες, δεν είναι ενημέρωση. Είναι… γεωγραφική μυθοπλασία.
Υποβολή απάντησης