Ήταν τέτοιες μέρες. Κυριακάτικο απόγευμα. Τι καλύτερο από μια βόλτα με τα παπιά μας;
Μετά από κανένα μισάωρο δρόμο, αρχίζει να κάνει διακοπές.
— Έβαλες βενζίνα, ρε;
Ο «καυσημάρχης» κοιμόταν και με κυνήγησε, το τζιπ του διοικητή έλειπε, είπα θα φτάσει…
Η απάντηση ήταν αυτή.
Είχαμε μάθει να μας τα «παρέχει» και όλα, το πεντά…σφαιρο ή πεντάστερο!
Αλήθεια, μετά από πολλά χρόνια, τώρα συνειδητοποιώ ότι ήταν μια εποχή στη ζωή μου χωρίς πορτοφόλι και χωρίς λογαριασμούς.
Εντελώς… «σοσιαλιστικά».
— Τώρα τι κάνουμε;
— Περίμενε… κάτι βλέπω…
Και δείχνει μακριά, όπου φαινόταν ένα νοικιασμένο τζιπ με τουρίστες.
— Stop, stop! Greek Army! My duck make holidays!
Περάσαμε ένα απίθανο απόγευμα, με πολύ γέλιο. Και εμείς και αυτοί.
Το σκεφτόμουν έντονα αυτές τις μέρες, που νιώθω το μυαλό μου να κάνει κι αυτό… «holidays».
Σύντομα πάλι κοντά σας!
Υποβολή απάντησης