Όταν κάποιος επιλέγει να ασχοληθεί με τα κοινά — είτε ζητώντας την ψήφο των πολιτών, είτε μέσα από συλλόγους, εθελοντισμό, αρθρογραφία ή δημοσιογραφία — οφείλει πρώτα ο ίδιος να αποδέχεται ένα αυξημένο επίπεδο διαφάνειας για τη δημόσια παρουσία και δράση του.
Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι καταργείται η ιδιωτική ζωή. Υπάρχουν προσωπικές στιγμές, οικογένεια, δυσκολίες και ανθρώπινες αδυναμίες που ανήκουν αποκλειστικά στον καθένα. Όμως άλλο η ιδιωτικότητα και άλλο η ανωνυμία όταν κάποιος επηρεάζει δημόσια πρόσωπα, απόψεις και καταστάσεις.
Τα τελευταία χρόνια το διαδίκτυο έδωσε τη δυνατότητα σε πολλούς ανθρώπους να εκφραστούν ελεύθερα. Αυτό είναι θετικό και δημοκρατικό. Παράλληλα όμως, επέτρεψε και τη δημιουργία ανώνυμων ή ψεύτικων προφίλ, καθώς και «ανεξάρτητων» μέσων χωρίς σαφή στοιχεία ταυτότητας και επικοινωνίας, που συχνά παρεμβαίνουν στον δημόσιο διάλογο χωρίς ουσιαστική ευθύνη και λογοδοσία.
Πρόσφατα προσπάθησα, με τις περιορισμένες τεχνικές γνώσεις που διαθέτω, να εντοπίσω ποιος βρίσκεται πίσω από ένα τέτοιο εγχείρημα. Το μόνο που διαπίστωσα ήταν ότι τα στοιχεία ήταν επιμελώς κρυμμένα και η φιλοξενία της ιστοσελίδας γινόταν στο εξωτερικό. Δεν το αναφέρω ως καταγγελία ούτε γιατί θεωρώ ότι κατέχω κάποια απόλυτη αλήθεια. Το αναφέρω γιατί πιστεύω ότι σε μια δημοκρατία η ελευθερία του λόγου χρειάζεται να συνοδεύεται και από στοιχειώδη διαφάνεια.
Η αξιοπιστία δεν χτίζεται με μεγάλα λόγια ούτε με τίτλους. Χτίζεται όταν ο άλλος γνωρίζει ποιος του μιλά, τι εκπροσωπεί και αν έχει το θάρρος να αναλαμβάνει την ευθύνη των όσων γράφει ή λέει — ιδιαίτερα όταν αυτά επηρεάζουν ανθρώπους, υπολήψεις και δημόσιες συζητήσεις.
Για τον λόγο αυτό θεωρώ πως όσοι συμμετέχουμε στον δημόσιο διάλογο οφείλουμε πρώτοι να παρουσιάζουμε καθαρά ποιοι είμαστε και ποια είναι η διαδρομή μας. Προσωπικά, δημοσιοποιώ τις σπουδές και την επαγγελματική μου δραστηριότητα χωρίς να παρουσιάζω τον εαυτό μου ως κάτι περισσότερο από αυτό που είναι. Δεν απέκτησα μεταπτυχιακούς τίτλους· απέκτησα όμως εμπειρίες ζωής και εργασίας που θεωρώ σημαντικές για τη δική μου πορεία.
Όπως όλοι οι άνθρωποι, έτσι κι εγώ έχω αδυναμίες, δυσκολίες και προσωπικά τραύματα που με συνόδευσαν στη ζωή μου. Δεν τα αναφέρω για να προκαλέσω συμπάθεια, αλλά γιατί πιστεύω πως η ειλικρίνεια μάς κάνει περισσότερο ανθρώπινους και ίσως λίγο πιο προσεκτικούς όταν κρίνουμε τους άλλους.
Μπαίνουμε σε μια μακρά προεκλογική περίοδο. Αν θέλουμε η δημοκρατία να λειτουργεί ουσιαστικά και χωρίς υπόγεια παιχνίδια, χρειάζεται περισσότερη διαφάνεια από όλους — πολιτικούς, δημοσιογράφους, αρθρογράφους, διαχειριστές σελίδων και πολίτες. Έτσι ώστε να πηγαίνουμε στις κάλπες ενημερωμένοι, ελεύθεροι και συνειδητά υπεύθυνοι για τις επιλογές μας.
ΥΓ. «Στη δημοσιογραφία πρέπει να είσαι πάντα μαθητής και δίκαιος άνθρωπος». Δημήτρης Γκιώνης
Υποβολή απάντησης